Nie żyje Zbigniew Grochowski ps. „Kamil”, powstaniec warszawski, żołnierz Armii Krajowej i Honorowy Obywatel Legnicy. Informację o śmierci 100-letniego bohatera przekazały Wojska Obrony Terytorialnej.
Zbigniew Grochowski urodził się 31 sierpnia 1926 roku w Lublinie. Przed wojną rodzina mieszkała w Brześciu nad Bugiem. Późną jesienią 1939 roku, po pierwszych wywózkach Polaków na Syberię, rodzice zdecydowali o ucieczce do krewnych w Lublinie, a stamtąd rodzina trafiła do Warszawy. Z powodu konspiracyjnej działalności ojca przez całą okupację posługiwał się nazwiskiem Wacław Stefan Zabłocki.
Szare Szeregi i fotografie z Powstania
Jako nastolatek działał w Szarych Szeregach i brał udział w akcjach małego sabotażu. Podczas Powstania Warszawskiego walczył w Grupie „Północ” Armii Krajowej na Starym Mieście. Według Muzeum Powstania Warszawskiego mieszkał wtedy przy ul. Sapieżyńskiej 10.
Robił też zdjęcia. Fotografie wykonane z narażeniem życia wyniósł z Warszawy i przechował w obozie, do którego trafił. Album z 232 fotografiami z okresu Powstania znajduje się w zbiorach Muzeum Powstania Warszawskiego. Przy okazji setnych urodzin określano go jako ostatniego żyjącego fotoreportera walczącej Warszawy.
Niewola i życie po wojnie
1 września 1944 roku opuścił Stare Miasto z matką i bratem. Przeszedł przez obóz przejściowy w Pruszkowie, skąd został wywieziony na roboty do Niemiec. Trafił do obozu w Wittenberge nad Łabą, gdzie miał numer więźnia 2146, a potem pracował w rolnictwie w Brandenburgii.
Po wojnie był pedagogiem związanym z Legnicą, która nadała mu tytuł Honorowego Obywatela. Wojska Obrony Terytorialnej pożegnały go jako bohatera, przyjaciela i człowieka wielkiego serca. Opowiedział swoją historię w wywiadzie dla Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego.
Śmierć kolejnego uczestnika Powstania to dla Warszawy kolejne pożegnanie – dwa dni wcześniej odszedł Tadeusz Różycki „Dudek”. Okoliczności śmierci, jej data ani termin pogrzebu nie zostały do tej pory podane.





