22 czerwca 2026 – Keir Starmer ogłosił rezygnację ze stanowiska premiera Wielkiej Brytanii i lidera Partii Pracy.
W dramatycznym wystąpieniu przed Downing Street 10 Starmer poinformował, że jego partia parlamentarna nie popiera go już jako lidera przed kolejnymi wyborami. Decyzja kończy kilkumiesięczny kryzys w Partii Pracy, pełen wewnętrznych buntów, słabych wyników w sondażach i lokalnych wyborów.
Co doprowadziło do dymisji?
Starmer objął urząd po miażdżącym zwycięstwie Labour w lipcu 2024 roku (174 mandaty większości). Jednak jego rządy szybko napotkały poważne problemy:
- Rosnące ceny energii
- Wysoka imigracja netto
- Wewnętrzne konflikty w partii
- Fatalne wyniki w wyborach lokalnych i by-electionach
W ostatnich tygodniach presja na dymisję rosła. Coraz więcej posłów Labour wzywało do zmiany lidera, a faworytem do zastąpienia Starmera stał się Andy Burnham – były burmistrz Greater Manchester, który właśnie wygrał wybory uzupełniające.
Starmer zapowiedział uporządkowaną zmianę władzy. Wybory nowego lidera Partii Pracy mają się rozpocząć 9 lipca, a nowy szef partii ma być wybrany do września.
Reakcje
Decyzja Starmera została przyjęta z ulgą przez część laburzystów, ale też z krytyką ze strony prawicy. Donald Trump skomentował sprawę na Truth Social, pisząc, że Starmer „failed badly” („fatalnie zawiódł”).
Wielka Brytania ma teraz siódmego premiera w ciągu ostatnich 10 lat – co podkreśla niestabilność brytyjskiej sceny politycznej.
