Prezes Polregio Andrzej Pawłowski ostrzega, że jeśli nic się nie zmieni, w ciągu pięciu lat spółka będzie musiała wycofać z ruchu ponad sto najstarszych pojazdów. „Nie będzie czym wozić pasażerów” – mówi.
Co powiedział prezes
W rozmowie z „Rzeczpospolitą” Andrzej Pawłowski przekonuje, że bez decyzji o zakupach taboru najstarsze pociągi spółki po prostu skończą swój okres eksploatacji. Skutkiem miałoby być wygaszenie połączeń w wielu częściach kraju. Prezes nazywa obecny moment „ostatnim gwizdkiem”, by przygotować nowy tabor.
Średni wiek pojazdów Polregio przekracza 40 lat. Spółka uruchamia codziennie ponad 2 tys. pociągów zamawianych przez samorządy województw.
Tabor do wymiany
Pawłowski już wcześniej, m.in. przed sejmową komisją infrastruktury, mówił, że spora część własnych pojazdów spółki to jednostki EN57 i EN71. Według niego w latach 2029–2035 należałoby je skasować, bo inwestowanie w tak stary tabor nie ma ekonomicznego sensu. Wskazywał też, że do końca dekady spółka potrzebuje około 100 nowych pojazdów.
Odrębną część floty stanowią pojazdy należące do urzędów marszałkowskich, powierzone Polregio do obsługi przewozów. Prezes oceniał je jako nowoczesne, ze średnim wiekiem około 15 lat.
Skąd wziąć pociągi
Spółka kupuje używany tabor, zwłaszcza spalinowy, który jest trudno dostępny w kraju i nie jest wspierany unijnymi dotacjami. Prezes chce też, by na polskim rynku rozwinęły się poole taborowe, czyli firmy wynajmujące pociągi przewoźnikom. Polregio planowało zapytanie ofertowe do takich podmiotów.
Pawłowski postuluje ponadto stały mechanizm finansowania: około miliarda złotych rocznie na tabor regionalny, dzielonego głównie według wieku pojazdów. Jego zdaniem w ciągu dekady pozwoliłoby to niemal całkowicie wycofać EN57. Dodaje, że takie zamówienia mogłyby trafić do polskich producentów.
Do chwili publikacji nie znaleźliśmy komunikatu spółki ani resortu infrastruktury, który odnosiłby się do tych wyliczeń.




